خالقداد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خالقداد. [ ل ِ ] (اِخ ) دهی است از دهستان ناروئی بخش شیب آب شهرستان زابل . واقع در ١٦ هزارگزی خاور سکوهه و ٢٠ هزارگزی خاور شوسه ٔ زاهدان زابل . ناحیه ای است واقع در جلگه با آب و هوای گرم و معتدل . دارای ٢٣٩٥ تن سکنه که مذهبشان شیعه و سنی و زبانشان فارسی و بلوچی است . آب آنجا از رودخانه ٔ هیرمند است و محصول این ده، غلات و پنبه و لبنیات و صیفی میباشد. شغل اهالی زراعت و گله داری و قالیچه و گلیم و کرباس بافی است . راه فرعی و پاسگاه ژاندارمری دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٨).