خان باباکندی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خان باباکندی . [ ک َ ] (اِخ ) دهی از دهستان مغان بخش گرمی شهرستان اردبیل . ناحیه ای است در ٤٨هزارگزی شمال خاوری گرمی و ٣ هزارگزی شوسه ٔ پیله سوار به اصلاندوز. این دهکده در منطقه ٔ کوهستانی قرار دارد و آب و هوایش آب و هوای مناطق گرمسیری است . سکنه ٔآنجا ٢٠ تن که شیعی مذهب و ترک زبانند. آب آنجا از چشمه و چاه و محصول آن غلات است . شغل اهالی زراعت و گله داری است . این دهکده محل قشلاق ایل شاهسون میباشد. راه آنجا مالرو است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٤).