خان کنده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خان کنده . [ ک َ دَ ] (اِخ ) نام ناحیتی است واقع بین شوشتر و شیراز. شرف الدین علی یزدی در ظفرنامه آرد: امیرتیمور در سال ٧٩٥ هَ . ق . از شوشتر به عزم شیراز حرکت کرد پس از گذشت از آب دودانگه به خان کنده آمد و از آنجا به رامهرمز رفت . (از تاریخ عصر حافظ چ دکتر غنی ج ١ ص ٤٣٧).