خانة
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(نِ) [ په. ] (اِ.)<BR>۱- اتاق.<BR>۲- سرای، دار. ؛~ بخت رفتن کنایه از: شوهر کردن.<br>
فرهنگ فارسی معین
(نِ) [ په. ] (اِ.) ۱- اتاق. ۲- سرای، دار. ؛~ بخت رفتن کنایه از: شوهر کردن.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خانة. [ ن َ / ن ِ ] (ع مص ) دغلی و نادرستی کردن . (آنندراج ). رجوع به «خیانت » شود.
خانه . [ ن ِ ] (اِخ ) قریه ای است در هفت هزارگزی غرب حکومت درجه ٔ ٤ کرخ از اعمال هرات واقع در خط ٦٢ درجه و ٣٩دقیقه و ٤٨ ثانیه ٔ طول شرقی و خط ٣٤ درجه و ٢٩ دقیقه ٔ عرض شمالی . (از قاموس جغرافیایی افعانستان ج ٢).
خانه . [ ن ِ ] (اِخ ) محلی است به فاصله ٔ ٩ هزارگزی جنوب علاقه ٔ شیرزاد از اعمال حکومت درجه اول خوگیانی ولایت مشرق، واقع در ٦٩ درجه و ٥٤دقیقه ٔ طول شرقی و خط ٣٤ درجه و ١١ دقیقه و ٤٥ ثانیه ٔ عرض شمالی . (از قاموس جغرافیایی افعانستان ج ٢).
مترادف و متضاد واژهدان
سرا، منزل، مسکن، دار، بیت آپارتمان، کاشانه اتاق، وثاق، حجره چاردیواری، سرپناه اقامتگاه، ساختمانمسکونی، ماوا کلبه، سراچه آلونک، کوخ دولتسرا، قصر، کاخ لانه، آشیانه غار، سوراخ، کنام بوم میهن