خانجه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خانجه . [ ج ِ / ج َ ] (اِخ ) نام قبرستانی است بهرات و گور امیرعبدالواحدبن مسلم و ابونصربن ابی جعفربن اسحاق الهروی به آنجاست . ابونصر از بزرگان صوفی بوده و بنابر قول جامی در نفحات الانس وی بخدمت سیصد پیر رسیده و مدتها در مکه و مدینه و بیت المقدس بعبادت و ریاضت گذران کرده وعمر او بوقت مرگ ١٢٤ سال بوده است . (از حبیب السیر چ کتابخانه ٔ خیام ج ٢ ص ٣١٧). رجوع به خانچه باد شود.