خاندیش

خاندیش . (اِخ ) نام سلسله ای بوده است که از ٨٠١ تا ١٠٠٨ هَ . ق . (١٣٩٩ - ١٥٩٩ م .). در قسمتی از هندوستان حکومت کرده اند. نخستین پادشاه این خاندان ناصرخان اولین فرمانروای مسلم خاندیش است که خود را از زیر باراطاعت سلاطین دهلی بیرون آورد و مدعی رساندن نسب خویش بخلیفه ٔ ثانی عمر شد. این شخص از راه مواصلت با پادشاهان گجرات نسبت داشت و ممالک او که شامل دره ٔ سفلای نهر تپتی نیز بود با خاک گجرات فقط بواسطه ٔ بیشه ای مجزا میشد و پایتخت او شهر برهان پور و در نزدیکی قلعه ٔ اسیرگره بود. اکبرشاه برهان پور را گرفت و در ٩٧٠هَ . ق . (١٥٦٢ م .) پادشاه آن را دست نشانده ٔ خود کردولی خاندیش تا سال ١٠٠٨ هَ . ق . ضمیمه ٔ ممالک مغول نشده بود. در این تاریخ قلعه ٔ اسیرگره پس از شش ماه محاصره مسخر گردید و سلسله ٔ سلاطین خاندیش برافتاد. این سلسه بدست مغولان برافتاد. (از طبقات سلاطین لین پول ص ٢٨٥ و معجم الانساب زمباور صص ٤٣٤ - ٤٣٥).