خاک خوردن

خاک خوردن . [ خوَرْ / خُرْ دَ ] (مص مرکب ) خوردن خاک . کنایه از توجه بدنیا کردن و بامور پست نظر انداختن است . ◄ خوردن خاک چیزی را؛ کنایه از نابود شدن آن چیز است بوسیله ٔ خاک . از بین رفتن : بسی بر نیاید که خاکش خورد دگر باره بادش بعالم برد. سعدی (بوستان ).