خاک راه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خاک راه . [ ک ِ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) خاک و گرد متعلق براه . غبار. خاکی که بر لباس شخص بازگشت کرده از مسافرت می نشیند. ◄ رنج سفر. خستگی سفر: «هنوز خاک راهش را پاک نکرده ». ◄ افتاده . بنده . کوچک : «خاک راه او هستم ».