خاک کش
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خاک کش . [ ک َ / ک ِ ](نف مرکب، اِ مرکب ) تخته ای است که دهقانان زمین شیار کرده را بدان هموار کنند و خاکش مخفف آن است . (آنندراج ). مالِه (در تداول مردم شمیران ). ◄ کسی که خاک کشی می کند مقابل آجرکش یا گِل کش (از اصطلاح بنایان ). ◄ ارابه ای که خاک حمل می کند.
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی