خاک گیر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خاک گیر. (نف مرکب، اِ مرکب ) نسیجی که خاک بخود گیرد. ◄ کسی که در غربت بماند و به آنجا انس گیرد.
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خاک گیر. (نف مرکب، اِ مرکب ) نسیجی که خاک بخود گیرد. ◄ کسی که در غربت بماند و به آنجا انس گیرد.
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی