خاین

(یِ) [ ع. خائن ] (اِفا.) خیانتکار.<br>

(یِ) [ ع. خائن ] (اِفا.) خیانتکار.

خاین .[ ی ِ ] (ع ص ) خیانت کننده . دغل . ناراست . نااستوار. (ناظم الاطباء) (غیاث اللغات ) (مهذب الاسماء). رجوع به خائن شود : برسدبه شما خاینان آنچه مستوجب آنید. (تاریخ بیهقی ). ز خاین دور باش ای دوست هموار که خاین را نباشد دین بیکبار. ناصرخسرو. بتضریب نمام خاین بنای آن [ دوستی ] خلل پذیرد. (کلیله و دمنه ).

نابکار، دشمنیار، دشمن یار