خبال

خبال . [ خ َ ] (ع اِ) فساد. تباهی . (از منتهی الارب ) (از متن اللغة) (از معجم الوسیط) (از اقرب الموارد) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ) (از البستان ) (ترجمان عادل بن علی ) (مهذب الاسماء) : «یا ایها الذین آمنوا لاتتخذوا بطانة من دونکم لایألونکم خبالا ودوا ما عنتم قد بدت البغضاء من افواههم ». (قرآن ١١٨/٣). «لو خرجوا فیکم ما زادوکم اِلاّخبالا». (قرآن ٤٧/٩). ز جد چون بدو جِدّ پیوسته بود برحمت مرا بهره داد از خبال . ناصرخسرو. ◄ نقصان . (از متن اللغة) (از معجم الوسیط) (از اقرب الموارد)(از تاج العروس ) (از منتهی الارب ) (از البستان ) (از لسان العرب ). ◄ هلاک . (متن اللغة) (معجم الوسیط) (اقرب الموارد) (لسان العرب ). ◄ رنج . (از منتهی الارب ) (از البستان ) (از اقرب الموارد) (از متن اللغة) (از معجم الوسیط) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ). ◄ کوفتگی . (از متن اللغة) (از معجم الوسیط) (از تاج العروس ). ◄ عیال . (از متن اللغة) (از معجم الوسیط) (از تاج العروس ) (از منتهی الارب ) (از لسان العرب ) (از البستان ). ◄ جنون و شبه جنون . (از متن اللغة) (از معجم الوسیط). ◄ زهر کشنده . (متن اللغة) (معجم الوسیط) (از اقرب الموارد) (از البستان ) (از لسان العرب ) (از تاج العروس ) (از منتهی الارب ). ◄ منع. جلوگیری . ◄ رفتن چیزی . (از متن اللغة). ◄ زردابه ٔ دوزخیان . (از متن اللغة) (از منتهی الارب ) (از لسان العرب ) (از اقرب الموارد) : «من شرب الخمر سقاه اﷲ من طینة الخبال یوم القیامة». (حدیث نبوی، به نقل معجم الوسیط). ◄ گندیدگی گرداگرد چاه بر اثر کهنگی و خوردن آب سنگ چین آنرا که چون دلو در مغاکهای آن درآید دریده گردد. (از تاج العروس ) (از متن اللغة) (از منتهی الارب ) (از لسان العرب ). ◄ (مص ) شل شدن دست کسی . (از منتهی الارب ) (از لسان العرب ) .