خبث چشم

خبث چشم . [ خ ُ ث ِ چ َ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) به اشاره ٔ چشم و ابرو و تعنت و تشنیع کردن و آنرابه عربی خبث حدقه گویند. (از آنندراج ) : ز یک غفلت بخبث چشم و ابرو سیه رو وانمایندت چو زنگی . یحیی کاشی (ازآنندراج ).