خبزه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خبزه . [ خ ُ زَ ] (اِخ ) حصنی از اعمال ینبع بارض تهامه نزدیک مکه بوده است . (از معجم البلدان یاقوت حموی ).
خبزه . [ خ َ ب ِ زَ ] (اِخ ) نام دهی است بطائف . (از آنندراج ).
خبزه . [ خ ُ زَ ] (اِخ ) نام کوهی است مشرف بر ینبع. (از منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ).