خبل
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(خَ بَ) [ ع. ] (اِمص.) ۱- دچار جنون شدن. ۲- فلج شدن.
(خَ) [ ع. ] ۱- (مص م.) فاسد کردن، تباه کردن. ۲- (اِمص.) فساد، تباهی.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(خَ بَ) [ ع. ] (اِمص.) ۱- دچار جنون شدن. ۲- فلج شدن.
(خَ) [ ع. ] ۱- (مص م.) فاسد کردن، تباه کردن. ۲- (اِمص.) فساد، تباهی.