خبیصی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خبیصی . [ خ َ ] (اِخ ) نام نویسنده ای است و او راست : کتاب الاحکام در علوم غریبه . رجوع به کشف الظنون در حرف کاف عربی شود.
خبیصی . [ خ َ ] (اِخ ) فخرالدین عبداﷲبن فضل اﷲ الخبیصی . متوفی ١٠٥٠ هَ . ق . (از هدیة العارفین ج ١ ص ٦٥٠) او راست : «التذهیب فی شرح التهذیب » در علم منطق . کتاب تهذیب کتابی است مختصردر منطق از آن سعدالدین التفتازانی این کتاب در هامش حاشیه ای که عطار در شرح التهذیب نوشته در بولاق بسال ١٢٩٦ هَ . ق . چاپ شده است . (از معجم المطبوعات ).