ختاع
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ختاع . [ خ ِ ] (ع اِ) دست پناه . دستکش . دستانه . (از منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ◄ دستبانات و آن دستکشهایی است که حاملین بار بردست می کنند و واحد آن خِتاعَه می باشد. ◄ کف دستی از پوست که صیاد در صید بر دست میکند. (متن اللغة). ◄ ج ِ ختیعه . پوستی است که تیرانداز ابهام خود را با آن می پوشاند. (از معجم الوسیط).