ختانة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ختانة. [ خ ِ ن َ ] (ع اِمص ) عمل ختنه کننده . ختنه . (از منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (متن اللغة). ◄ حرفه ٔ ختنه کننده . (از متن اللغة). ◄ (اِ) آنچه در ختنه ببرند. رجوع به خِتان شود. ◄ آنجایی که در ختنه ببرند. رجوع به ختنه شود.
ختانه . [ خ َت ْ تا ن َ ] (ع ص ) زن که زنان را ختنه کند. آنکه خِتان زنان کند. مبظّره . (یادداشت مؤلف ).