ختیعه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ختیعه . [ خ َ ع َ ] (ع اِ) انگشتوانه تیراندازان از چرم . (دهار).زهگیر. چله گیر و آن انگشتانه ای است از پوست که تیراندازان انگشت نر (= ابهام ) در آن کنند. (یادداشت بخط مؤلف ). ج، خَتایِع. ◄ انگشتوانه . ج، خَتایِع. (مهذب الاسماء).