خثمی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خثمی . [ خ ُ ث َ] (ص نسبی ) منسوب به خثم است . (از انساب سمعانی ).
خثمی . [ خ ُ ث َ ] (اِخ ) نام جد حمیدبن مالک بن خثم الخثمی . وی با واسطه از پیغمبر نقل میکند که «غنم از چارپایان بهشت است ». (از انساب سمعانی ).