خجاده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خجاده . [ خ َ دَ ] (اِخ ) نام قصبه ای بزرگ بوده بحدود بخارا و کهندز داشته است با مسجد جامعی نیکو و آن بر دست راست راه از بخارا به بیکند بوده بر سه فرسنگ و تاآن یک فرسنگ داشته است . (از احوال و اشعار رودکی ج ١ص ٩٩). لسترنج میگوید: خجده یا خجاده نام قصبه ای بوده به بخارا در یک فرسخی باختر جاده ای که از بخارا به بیکند میرفته بفاصله ٔ سه فرسخی بخارا. مقدسی آنرا شهری بزرگ و زیبا شمرده و قلعه ای داشته که مسجد جامع داخل آن بوده است . (از سرزمینهای خلافت شرقی ص ٤٩١).