خجاو

خجاو. [ خ ُ ] (اِ) آواز وصدای هر چیز را گویند. (از برهان قاطع) (از فرهنگ جهانگیری ) (آنندراج ) (انجمن آرای ناصری ) : چو بانگ خجاو آید او را بگوش ز بس هیبت از مغزها رفت هوش . سراج الدین راجی (از آنندراج ).