خجسته بخت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خجسته بخت . [ خ ُ ج َ ت َ / ت ِ ب َ ] (ص مرکب ) مبارک سرنوشت . بخت خجسته . بخت مبارک . بخت میمون : خجسته بخت بر او آفرین کند شب و روز کند فریشته بر آفرین او آیین . فرخی . کسی که چنگ زد اندر خجسته خدمت او خجسته بخت شد و کام خویش کرد بچنگ . فرخی .