خجسته فال
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خجسته فال . [ خ ُ ج َ ت َ / ت ِ ] (ص مرکب ) آنکه طالع نکو دارد. آنکه فال نکو دارد. آنکه فالش خجسته است . آنکه طالعش مبارک است : گفت ای مرغ اگر خبرت خیر است خجسته فال باد. (قصص الانبیاء ص ٣٢). چون سال نو ز صدر جهان شد خجسته فال فال جهان خجسته شوداز جمال صدر. سوزنی . نظام دین شه میرانیان که بر شاهان خجسته فال تر است از همای و از شهباز. سوزنی . در بزم تو می خجسته فال است یعنی ببهشت می حلال است . نظامی .