خداوند دور
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خداوند دور. [ خ ُ وَ دِ دَ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) اصطلاحی است نجومی در طالع. ابوریحان بیرونی در تعریف آن آرد: و اما خداوند دور آن است کی صاحب طالع مولد را نخستین سال دهی و آن را کی زیراوست بترتیب فلکها از بر سو فرود دوم سال، چنانکه بخداوند ساعتها کنی . پس بدان سال کی خواهی بخداوند دور رسی . و بابلیان همچنین گویند ولیکن ابتداء از خداوند طالع نکنند ولکن از خداوند ساعت مولد و بباقی هم آن راه بسپرند. (التفهیم فی صناعة التنجیم ص ٥٢٣).