خداپرستی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خداپرستی . [ خ ُ پ َ رَ ](حامص مرکب ) عمل پرستیدن خدا. حالت پرستیدن خدا. حالت اعتقاد خدا (یادداشت بخط مؤلف ). تدین . دینداری . (ناظم الاطباء) : در همه حالها راستی و یکدلی و خداپرستی خویش اظهار کرده است . (تاریخ بیهقی ). در پرستشگهی گرفته قرار نیستم جز خداپرستی کار. نظامی .
فرهنگ طیفی واژهدان
توحید، یگانهپرستی، دین اهل کتاب، اعتقاد بهوحدت وجود اعتقاد به تعدد خدایان، شرک
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی