خداگیر شدن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خداگیر شدن . [ خ ُ ش ُ دَ ] (مص مرکب ) بعقوبت خدای تعالی گرفتار شدن . بعذاب یا لعن خدا گرفتار گشتن . (یادداشت بخط مؤلف ) : میرود سوی تو شانی که گرفتار شود عنقریب است که وقت است و خداگیر شود. ملا شانی (از آنندراج ). آنرا که روزگار بگیرد بهر گناه چون جمع شد گناه خداگیر میشود. صائب (از آنندراج ).