خدا‌‌پرستی

خداپرستی . [ خ ُ پ َ رَ ](حامص مرکب ) عمل پرستیدن خدا. حالت پرستیدن خدا. حالت اعتقاد خدا (یادداشت بخط مؤلف ). تدین . دینداری . (ناظم الاطباء) : در همه حالها راستی و یکدلی و خداپرستی خویش اظهار کرده است . (تاریخ بیهقی ). در پرستشگهی گرفته قرار نیستم جز خداپرستی کار. نظامی .

توحید، یگانه‌پرستی، دین اهل کتاب، اعتقاد به‌وحدت وجود اعتقاد به تعدد خدایان، شرک

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی