خدمت آوردن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خدمت آوردن . [ خ ِ م َ وَ دَ ] (مص مرکب ) بندگی کردن . طاعت کردن . از در تکریم و تعظیم و نماز درآمدن : خدمتش آرد فلک چنبری بار دهد رأفت خدمتگری . نظامی . ◄ عرضه کردن آنچه از سر بندگی و اخلاص و ارادت کرده شده است : نگویم خدمت آوردیم و طاعت که از تقصیرخدمت شرمساریم . سعدی (طیبات ).