خدمت دوست
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خدمت دوست . [ خ ِ م َ ] (ص مرکب )دوستدار خدمت . آنکه علاقه مند بخدمت است : دختر مهربان خدمت دوست زشت باشد که گویمش نه نکوست . نظامی .
خدمت دوست . [ خ ِ م َ ت ِ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) پرستاری و تعهد و عملی که دوستی انجام دهد از سر اخلاص و بندگی : کیست آنکو ندهد دل بچنین خدمت دوست کیست آنکو نکشد، بار چنین خدمتگر. فرخی . ◄ حضور دوست . مجلس دوست . جناب دوست .