خدیع کرمانی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خدیع کرمانی . [ خ َ ع ِ ک ِ ] (اِخ ) نام یکی از مخالفان بنی امیه است که چون نصربن سیار بعهد یزیدبن عبدالملک در خراسان از مرسومات سپاهیان کم کرد مردم رو بخدیع آوردند و او بمخالفت با نصربن سیار برخاست و این مخالفت تا زمان ابومسلم خراسانی امتداد داشت . باری قتل خدیع کرمانی مقارن قیام ابومسلم در ایام خلافت مروان بن محمدبن مروان آخرین خلیفه ٔ اموی اتفاق افتاد. رجوع به حبیب السیر چ کتابخانه ٔ خیام ج ٢ ص ١٨٨، ١٨٩، ١٩٠ و ١٩٤ شود.