خذخوش
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خذخوش . [ خ ُ ] (اِ) آنچه از درخت می خشکد. صریف . در تاج العروس آمد: قال ابوحنیفه زعم بعض الرواة ان الصریف مایبس من الشجر مثل الضریع و هوالذی فارسیته خذخوش . (از تاج العروس ج ٦ ص ١٦٤ س ٦).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خذخوش . [ خ ُ ] (اِ) آنچه از درخت می خشکد. صریف . در تاج العروس آمد: قال ابوحنیفه زعم بعض الرواة ان الصریف مایبس من الشجر مثل الضریع و هوالذی فارسیته خذخوش . (از تاج العروس ج ٦ ص ١٦٤ س ٦).