خرابآباد
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(خَ) (اِ.) کنایه از: دنیا.<br>
فرهنگ فارسی معین
(خَ) (اِ.) کنایه از: دنیا.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خراب آباد. [ خ َ ] (ص مرکب، اِ مرکب ) گیتی . جهان . این عالم . (از ناظم الاطباء). کنایه از دنیا. (از آنندراج ) : بیا بیا که زمانی ز می خراب شویم مگر رسیم بگنجی درین خراب آباد. حافظ. من ملک بودم و فردوس برین جایم بود آدم آورد بدین دیر خراب آبادم . حافظ.
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی