خرار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خرار. [ خ ِ ] (ع اِ) ج ِ خَرّارَة. (از منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء). رجوع به «خرارة» در این لغت نامه شود.
خرار. [ خ َرْ را ] (ع ص ) بسیارروان آواز کن . (از منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء).
خرار. [ خ َرْ را ] (اِخ ) نام وادیی از بیابانهای مدینه بنابر قولی . (از معجم البلدان ).