خردبخش
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خردبخش . [ خ ِ رَ ب َ ] (نف مرکب ) عقل آفرین . بخشنده ٔ عقل و خرد : ای درون پرور برون آرای وی خردبخش بیخردبخشای . سنائی (حدیقه ). گفت ما را تو از خداوندی هم خردبخش و هم خردمندی . نظامی . خدای خردبخش بخردنواز همان ناخردمند را چاره ساز. نظامی .