خردلة

خردلة. [ خ َ دَ ل َ ] (ع اِ) یک دانه خردل یا خردله . (آنندراج ). بهندی آن را رائی نامند. (از غیاث اللغات ).یک سپندان . (یادداشت بخط مؤلف ). ◄ مأخوذ از تازی، چیز اندک . (یادداشت مؤلف ) : با عمل مر علم دین را راست دار آن از این کمتر مکن یک خردله . ناصرخسرو. خردول و خر بغائی و نی عقل ونی خرد اندر سرت بخردله ٔ او بخربقه . سوزنی . میازار عامی بیک خردله که سلطان شبانست و عامی گله . سعدی (بوستان ).

خردلة. [ خ َ دَ ل َ ] (ع مص ) خوردن بهترین طعام . (از منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ) (از اقرب الموارد). ◄ بریدن گوشت و جدا کردن آن . (از منتهی الارب ) (از لسان العرب ). ◄ بریدن اندامهای گوشت را جداجدا. (از منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از اقرب الموارد). ◄ پخته گردیدن بیشتر بار خرمابن و کلان شدن غوره های باقی آن . (از لسان العرب ) (از منتهی الارب ).