خرست
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(خَ رَ) (ص.) سیاه مست، طافح.<br>
فرهنگ فارسی معین
(خَ رَ) (ص.) سیاه مست، طافح.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خرست . [ خ َ رَ ] (ص ) مست بیهوش که بعربی طافح گویند، به پارسی سیاه مست و مست خراب گویند. (انجمن آرای ناصری ) (آنندراج ) : مست خرست میروم درره عشق بوالعلا باک ندارم از بلا تن تنناتلاتلا. مولوی (ازآنندراج ).
خرست . [خ َ رَ ] (اِ) کوسه . کوسج، و آن ماهی است . (از الجماهر بیرونی ص ١٤٣ و ١٤٤). رجوع به کوسه و کوسج شود.