خرستان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خرستان . [ خ ُ رِ ] (اِ) گنجه . قفسه ای که در آن ظروف و امثال آن می نهند. بوفه (در نزد فرنگان ). خرستانه . (از دزی ج ١ص ٣٦٢): فخافت منه المراءة ان یراه عندها... فادخلته الی خرستان عندها و خبته ... ثم انها فتحت الخرستان علی الغلام و قالت اخرج . (سندبادنامه ٔ عربی ص ٣٥٨).
خرستان . [ خ ُ رِ ] (اِ) خرماستان . نخلستان . (ناظم الاطباء) (از فرهنگ شعوری ج ١ ص ٣٩٩).