خرغانکثی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خرغانکثی . [ خ َ ک َ ] (ص نسبی ) منسوب به خرغانکث که قریه ای است از قرای بخارا. (از معجم البلدان ).
خرغانکثی . [ خ َ ک َ ] (اِخ ) محمدبن الخضربن شاهویه، مکنی به ابوبکر. از راویان بود و از عبداﷲبن محمدبن البغوی حدیث شنید و ازاو ابوعبداﷲ محمدبن احمد العنجار حدیث گفت . مرگ وی بسال ٣٥٧ هَ . ق . اتفاق افتاد. (از معجم البلدان ).