خرف
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(خَ) [ ع. ] (مص م.) میوه چیدن.
(خَ رِ) [ ع. ] (ص.) مرد کم عقل و پیر.
(خَ رَ) [ ع. ] (اِ.) تباهی خرد در اثر پیری.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(خَ) [ ع. ] (مص م.) میوه چیدن.
(خَ رِ) [ ع. ] (ص.) مرد کم عقل و پیر.
(خَ رَ) [ ع. ] (اِ.) تباهی خرد در اثر پیری.