خرقه کردن جامه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خرقه کردن جامه . [ خ ِ ق َ / ق ِ ک َ دَ ن ِ م َ / م ِ ](مص مرکب ) دریدن جامه . پاره کردن جامه : تاج دین ای تاج دین بر فرق تو بحر انعامی و خلقی غرق تو آفتاب چرخ اقبالی و هست صدر دیوان کفایت شرق تو ابری و درّ و درم باران تو رعد و صیت تو زرافشان برق تو آتشی از روی والاهمتی خلق عالم در امان از حرق تو جامه ٔ رویی بدست جود خویش خرقه کردی آفرین بر خرق تو زرق بیرون شد ز شعر سوزنی در مدیح مجلس بی زرق تو. سوزنی .