خرم مازندرانی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خرم مازندرانی . [ خ ُرْ رَ م ِ زَ دَ ] (اِخ ) اسمش حسین، اصلش خراسانی، موطنش ساری، شغلش عطاری، مشربش تصوف، مذهبش تعشق، طرزش کسب اخلاق، صفتش حسن اوصاف، اشعارش عاشقانه بود. از اوست : دانم که به تنگ آمدی از درد دل من اما چه کنم غیر توام دادرسی نیست . آن دل که بحال من بسوزد غیراز دل داغدار من نیست . (مجمعالفصحاء ج ٢ ص ١١١).