خرمة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خرمة. [ خ َ م َ ] (اِخ ) جایگاهی بوده است در بالای القدقدة و ازآن ِ طایفه ای از بنی تمیم موسوم به بنوالکذاب . در قسمت علیای این مکان آبی بنام القلیب قرار دارد. (از معجم البلدان ).
خرمة. [ خ ُ م َ ] (اِخ ) نام کوهی است . گویند نام آبی است در دیار بنی سعدبن ذبیان . از اینجا تا ضریه شش میل فاصله است . (از معجم البلدان ).
خرمة. [ خ َ رَ م َ ] (اِخ ) زمینی است در تالی ضریه و در آنجا معدنی یافت میشود. (از معجم البلدان ).
فرهنگ نامهای فارسی
نام زنانه