خرمردم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خرمردم . [ خ َ م َ دُ ] (اِ مرکب ) آنکه بصورت مردم و به سیرت به خر ماند. کنایه از احمق . نافهم : نیستی مردم تو بل خرمردمی زیرا که من صورت مردم همی بینم ترا و فعل خر. ناصرخسرو. خرمردمند هر سه نه مردم نه خر تمام از هر دو نام همچو شترمرغ بهره ور. سوزنی . ای پرستنده زاده ٔ سم خر خرمردم نه ای که مردم خر. سوزنی .