خرمن سوختن

خرمن سوختن . [ خ َ / خ ِ م َ ت َ ] (مص مرکب ) سوزاندن خرمن . کنایه از بدبخت و مفلس کردن : آورده اند صحبت خوبان که آتش است بر من به نیم جو که بسوزند خرمنم . سعدی . آتش بیار و خرمن آزادگان بسوز تا پادشه خراج نخواهد خراب را. سعدی .