خرمن کوب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خرمن کوب . [ خ ِ / خ َ م َ ] (نف مرکب ) آنکه خرمن کوبد. (از ناظم الاطباء) : کفر و کذب این دو راست خرمن کوب نحس و فخر آن دو راست دامنگیر. خاقانی . ◄ (اِ مرکب ) ماشین یا آلتی که بدان خرمن کوفته و دانه از کاه و کوزل و مانند آن جدا کنند. (یادداشت بخط مؤلف ). ♦ ماشین خرمن کوب ؛ قسمی از تراکتور که برای کوفتن خرمن بکار می رود.