خرناسه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خرناسه . [ خ ُ س َ / س ِ] (اِ) خُرنا. خُرخُر. غطیط. آوازی که از بعض مردم در خواب از حلق و بینی برآید، و توسعاً، خواب عمیق وسنگین . مثال آن در این بیت سیدحسن غزنوی است و شمس قیس آنرا فرناس با فاء اخت قاف خوانده و گوید فرناس از کلمات غریب لغةالفرس بی ذکر معنی آن : مدان که فتنه بخسبد در این زمانه ولیک زعدل تست که باری شده ست در خرناس . (یادداشت بخط مؤلف ).