خرچران
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خرچران . [ خ َ چ َ ] (نف مرکب ) کسی که خر را در بیابان می چراند. کسی که تیمارداشت خر را از جهت چریدن در عهده دارد. خربنده . ◄ کنایت از آدم بی سواد و بی معرفت .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خرچران . [ خ َ چ َ ] (نف مرکب ) کسی که خر را در بیابان می چراند. کسی که تیمارداشت خر را از جهت چریدن در عهده دارد. خربنده . ◄ کنایت از آدم بی سواد و بی معرفت .