خرکان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خرکان . [ خ َ رَ ] (اِخ ) دهی جزء دهستان قاقازان بخش ضیأآباد شهرستان قزوین، واقع در ٦٦هزارگزی شمال ضیأآباد و ١٧هزارگزی راه شوسه . این دهستان در کوهستان قرار دارد با آب و هوای سردسیری، آب آن از چشمه و محصولات آن غلات و لوبیا، آبی و دیمی و لبنیات و شغل اهالی زراعت و گله داری و جاجیم و گلیم و جوال بافی است . ساکنان آن از ایل چگینی می باشند. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ١).
خرکان . [ خ َ ](اِخ ) دهی بوده است مابین عراق و جیلانات . (از نزهت القلوب چ لیدن ص ٦٠). رجوع به حاشیه ٔ «خرکام » شود.
خرکان . [ خ َ رَ ] (اِخ ) نام محله ای بوده است به بخارا. (یادداشت بخط مؤلف ).