خرگردن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خرگردن . [ خ َ گ َ دَ ] (ص مرکب ) گردن کلفت . صاحب گردنی سخت و سطبر. ستبرگردن . زفت گردن . با گردنی سخت سطبر. با گردنی سخت قطور نه بوجه . (یادداشت بخط مؤلف ). اَرْقَب . رَقَبانی .
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی